A teraz tutaj wróciłem, bo mi się nudzi trochę w pracy, więc – napiszę to i owo. O tym i o owym. Muszę tylko uważać, żeby szefostwo się nie zorientowało, przełożeni i współpracownicy – bo to zbrodnia, gdy chce się napisać to, co ślina na język przyniesie. A właściwie palce na klawiaturę – żeby być absolutnie dokładnym.

Niech będzie zbrodnia. Ale bez kary.

Moją uwagę raczej przykuwa cała otoczka medialna. Amerykańskie ulicy w dzień takiego finału pustoszeją. No i te przerwy reklamowe – puszczenie 30-sekundowego spotu kosztuje 3 mln zielonych.

Właśnie a propos pewnej reklamy na Super Bowl jest ten wpis. W tym roku po raz pierwszy została wyświetlona reklama dla głuchoniemych.  Zobaczcie:

Połączono te dwa motywy, dodano w rolach głównych żonę Ritchie’go oraz Clive’a Owen’a (mmmmmrrr… ten jego brytyjski akcent)… a teraz zobaczcie, co z tego wyszło:

Trzeba ustawić poprzeczkę wysoko, przed tym nowym, 2008. Przecież nie można skubanemu powiedzieć „cokolwiek się nie stanie, to i tak będziesz lepszy, niż w 2007″. Przecież na pewno coś istotnego wydarzyło się..

Przyjaciele. Więcej osób dołączyło do tego grona, niż „się odjęło”. I o dziwo, okazuje się, że przyjaźń przy widzeniu się kilka razy do roku, chyba jest możliwa (to do tej doradzając i tej, której doradzałem – to ta sama osoba ). Przede wszystkim, MVP tej kategorii to Gościu, który wchodził w rok 2007 kompletnie tego nieświadomy, ale za to kończył go z klasą i „w eleganckim, źle zawiązanym krawacie” Dzięki.

Podróże. Po pierwsze te małe, nad polskie morze. W towarzystwie osób trzecich, kiedy to w ostatnim momencie, niemal w środku nocy, wpadałem do pociągu, aby dołączyć do braci podróżującej. No i w towarzystwie tylko JJednej osoby.
Po drugie te podróże w samotności, wielokrotne, albo w najdalszy kraniec Polski, albo do sąsiednich województw – polubiłem.
Po trzecie ta zagraniczna z JJ. Miło było spać znów pod tym samym stoiskiem z frytkami na lotnisku Frankfurt-Hahn, zobaczyć jeszcze raz Hiszpanię z bliska i Afrykę z daleka. Z przyjemnością było odkrywać w dwójkę wąskie uliczki Jerez, Kadyksu, czy Tarify. I nawet „ja pierdole” osoby towarzyszącej, wynikające ze zbyt szybkiego narzuconego tempa odkrywania obcej kultury, nie przeszkadzało. Ha! nawet Mediolan mi się spodobał, odkrywanie jego uliczek i placów w samotności, sklepów w towarzystwie JJ, a przede wszystkim jednego parku w towarzystwie wyżej wymienionej, i Magdy, i Katrin… i kilkuset Erasmusowców z butelkami w dłoniach.
Po czwarte, te planowane podróże, które nigdy nie doszły do skutku – lutowy Mediolan i grudniowa Bruksela – o tym też pamiętam.

Studia. Dostałem się na drugi kierunek – stosunki międzynarodowe. Sukces! Po 2 tygodniach studiowania zrezygnowałem. Porażka

Imprezki. Wiele ich było, ale się nie będę rozdrabniał.. i niech szczegóły zostaną między nami, ok?

Mieszkanie. Wynająłem ładne, 2-pokojowe, 60m2, w centrum Poznania… resztę pozostawię to bez komentarza

I to by było na tyle, a co przyniesie rok 2008?

Jak najkrócej określić zawszyzm? Posłużmy się przykładem. Siadam do komputera w rodzinnym Kaliszu, odpalam komunikator, pocztę, stronę z newsami. Zawsze po mniej więcej 5-10 minutach od tych czynności pojawia się moja Siostra. Aż JJ nie mogła mi uwierzyć w moje „zawsze”, że „zawsze tak jest”.
Siostra jest zapaloną zawszystką – wczoraj na przykład włączam około 23:00 komputer, żeby sobie pogawędzić z JJ. Wszystkie znaki na niebie, ziemi i komórce naszej (mojej i Siostry) Rodzicielki wskazywały, że Siostra jest daleko, w pubie, co najmniej 4 kilometry od miejsca, gdzie rozkrywa się cała akcja. Delikatnymi ruchami wpisuję hasło dostępu w komunikatorze, później hasło na swojej poczcie… zaczynam sobie myśleć, że być może mojej Siostrze zawszyzm przeszedł, albo został chwilowo uśpiony. Wcale nie! Nie minęło 10 minut, jak ta zawszystka zadzwoniła najpierw domofonem, później do drzwi mieszkania. W następne 30 sekund rozpłaszczyła się, opanowała mój pokój i powiedziała „mogę na internet?”.

I co z takimi zawszystami począć?

wszystkiego najlepszego i do przeczytania

W okresie przedświątecznym pojawia się w nich – ludziach – nadkonsumpcjonizm pt. „Mamo, kup mi coś, coś, obojętnie co, ale mi kup”, „Mamo, czy Santa Kloułz [to przez globalizację - przyp. autor] mi przyniesie dużo czekolady” i „Popatrzmy na co patrzy się nasza pociecha, to kupimy mu to pod choinkę”, na kafelki supermarketu wyjeżdża zwiększona ilość wózków z dziećmi.

Stoi sobie taki Pan Z Wózkiem Z Dzieckiem przede mną, na oko poniżej 30 lat. Jego małżonka zajmuje drugą kolejkę, coby w razie czego z wózkiem z dzieckiem się przemieścić i 8 sekund szybciej dostać paragon. Pan żartuje sobie do swojej lubej podnosząc paczkę promocyjnych Durexów pakowanych po 3szt.
- A może sobie kupimy ten tego?
Na pół supermarketu się wydarł, jakby chciał obwieścić połowie poznańskiemu światu „heeej, jeszcze mogę!”. Prezerwatywy owe zostały ładnie wkomponowane w półkę przy kasach – między Orbitami (w końcu i tu guma w środku i tam) a dropsami (nie dopatruję się związku tematycznego, a Ty?) na wysokości bystrego spojrzenia dziecka w wózku. Dziecko w wózku jest płci żeńskiej, na co wskazuje różowa kurteczka, różowiutki kapelusik, warkoczyki, itp. Dziewczynka zainteresowana tym, co (najprawdopodobniej) jej tata trzymał w ręce zaczyna przebierać w pudełkach – zapachowe, XL, smakowe, karbowane. Tatuś zapatrzony w kasjerkę nie widzi, co robi córka (a wrzuciła właśnie 6. opakowanie do wózka). To mu zwrócę uwagę. Z uśmiechem na ustach. No to jedziemy:
- Widać, kto w przyszłym związku córki będzie zajmował się antykoncepcją.

Nie, nie dostałem w ryj. Przecież w Święta wszyscy są dla siebie tacy życzliwi, prawda?

Nakręcony wczoraj, więc jeszcze raz: wszystkiego najlepszego, Buldek.

Najskuteczniejszy, chyba, sposób na obudzenie Arkadka to przejście się kilka razy po pokoju. Jego pokoju. Instynkt obrony własnej jaskini, jaki Arkadek otrzymał po swoich dalekich przodkach zaczyna działać. Otwiera jedno oko i obserwuje intruza. Otwiera drugie oko, spogląda na zegarek i wyraża swoje niezadowolenie. Zazwyczaj wystarcza staropolskie „no k**wa”, coraz częściej międzynarodowe „oh shit”. Tutaj następuje zerwanie nocnej więzi między nim a kołderką, poduszką i łóżkiem.

Podziwiam tych, którym chce się mnie budzić, bo to nie lada wyzwanie. Wyczyn też. Nie wystarczy powiedzieć „Arek, wstawaj 9.00″,  świat nie jest taki prosty, jak się wydaje. Nie wystarczy zaśpiewać nade mną „Kiedy ranne wstają zorza”. Tajemnicą tych wszystkich, którym zlecałem budzenie mnie, są ich uzdolnienia do budzenia mnie. Istne know-how, które jest więcej niż bezcenne

No nic, rozluźniłem się, zostałem obudzony o 4:46 przez współlokatora, a za kilkadziesiąt minut mam pociąg do Warszawy. W drogę.

Udział TVN w ogólnej widowni spadł w listopadzie 2007 roku w ujęciu rocznym do 16,75 proc. z 17,24 proc. rok wcześniej. Stacja uplasowała się na trzeciej pozycji. Polsat był czwarty, a jego udział w rynku spadł do 15,67 proc. z 16,92 proc. w listopadzie 2006 – podały Wirtualnemedia.pl powołując się na dane TNS OBOP.

Co robi spółka, żeby pokazać, że wcale nie jest źle? Musi pokazać, że jest wspaniale… i oto siedem godzin po poprzednim newsie na konkurencyjnym portalu na stronie głównej Onet.pl pokazuje się odnośnik do komunikatu prasowego TVNu. W nim z kolei czytamy:

TVN był w listopadzie po raz pierwszy w historii najchętniej oglądanym kanałem telewizyjnym w komercyjnej grupie docelowej (16-49 lat) i drugim, po TVP1, najchętniej oglądanym kanałem telewizyjnym w grupie 4+ – podał TVN w komunikacie prasowym.

„W listopadzie 2007 r. kanał TVN, po raz pierwszy w swojej historii, osiągnął najwyższy spośród wszystkich kanałów telewizyjnych w Polsce udział w komercyjnej grupie docelowej (16- 49). Całodobowy udział w rynku kanału TVN w tej grupie wzrósł do 19,8 proc. z 19,6 proc. w analogicznym okresie 2006 r” – napisano.

Kto dał się nabrać? Nie wiem. Za to giełda zachowała się po swojemu – prawidłowo, czyli 1% w dół.